Fuel, mentiras e cintas de vídeo

Hai diversos tipos de mentiras. Está a chamada piadosa, que se di en teórico beneficio do mentido, sen por suposto consultalo previamente. Logo está a falsedade, que en definición de Ambrose Bierce, é unha verdade á que os feitos se axustan vagamente. Dentro da categoría da mentira tamén temos ó que non as di, senón que se limita a ser económico coa verdade. Finalmente están as cifras e estatísticas. Vexan a ampla variedade á que se poden acoller no caso que nos ocupa, o do Prestige.

Por exemplo, non mentir pero ser económico coa verdade é afirmar que se escolleu alonxar o barco porque era a mellor solución técnica. Os que mandan consideran que "técnica" ou "ciencia" son aínda conceptos tabú, como os lugares ós que non se podía entrar ou os privilexios que non se podían tocar, so pena de mosquear ós malos espíritos. Como se non estivesemos afeitos a que un técnico che diga que o vídeo non ten amaño, e outro che xure que con limparlle os cabezais pita de novo. Cando despois les por aí que non se consultou a ningún inspector da Capitanía, chegas á conclusión de que os asesorantes debían ser técnicos en imaxe e relacións públicas.
Como mostra de falsedade, está a reiterada afirmación de que hai unha excelente coordinación. Pode ser verdade que os representantes e técnicos das distintas administracións estean entre si a partir un piñón, teñan un grao de compenetración tal que nin Valerón e Makaay, e que das reunións que manteñen xurdan grandes amistades ou mesmo matrimonios. Desgraciadamente, os feitos, a realidade do coordinado, non se axustan a esa verdade oficial. Pásalles como a aquel que xogaba unha partida de xadrez polo libro, e perdeu porque o contrincante facía o que lle petaba.

Mentira piadosa foi a de Fraga de que non podía personarse na zona afectada porque tiña moitas ocupacións parlamentarias e estaba tomando decisións por teléfono ó ritmo de Deep Blue, e non porque dedicou a fin de semana a cazar en Toledo e o resto dos días a todas esas cousas abstrusas que fan os dignatarios para facer que fan. Os administrados son xente inocente e temerosa de dios -unicamente así se explica o seu voto- e saberse desasistidos sería peor que estar desasistidos de feito.
E como exemplo de mentira-mentira, simplemente dous: o barco mentres ía da ceca á meca non vertía, e o que hai na costa non é unha marea negra, senón manchas localizadas. Se as imaxes de satélite e os vídeos demostran o contrario, peor para eles. En canto ás mentiras estatísticas, agarden a que o CIS faga un sondeo sobre que pensamos do que fixeron.