¿Que fan vostedes cando ven o pequeno cun suspenso?, ¿que farían se lle aparece un desfase na conta bancaria non atribuible ós seus desfases propios? En principio, a culpa sería respectivamente do pequeno e do banco, e logo xa falaremos de matices e de contextos. Eso sucede en todos os ámbitos da vida, quitado no do goberno e da administración, no que a culpa, no caso de que non lla podan botar a vostede, é de ninguén.

É o caso das tres grúas que mataron a cinco persoas en tres sitios distintos (ou catro, seis e catro respectivamente, se contamos a un mozo da Mariña luguesa que morreu 48 horas antes pola mesma causa). Que todas as víctimas menos unha foran galegas é coincidencia, ata que alguén demostre unha propensión maligna das grúas a desplomarse sobre galegos, ou unha tendencia inexplicable dos galegos a situarse baixo delas. Que caian tres (ou catro) en 48 horas non é mala sorte, é que se instalan mal e non se controla como se instalan, ou que as normas para instalalas non valen. Catástrofes naturais son os terremotos.

E no caso do petroleiro irónicamente chamado Prestige, durante días parecía que culpa residía en que tivera como destino Xibraltar, e non que as compañías petroleiras siguen facendo o que lles peta. Mentres o perfil aguileño do delegado do Goberno explicaba os erráticos ires e vires do cascarón (mais ben cacarón) diante desa xa histórica carta mariña, o presidente Fraga exercía de experto en dobles cascos, o BNG aplicábase a esa súa peculiar teoría política de sempre de que o que necesita o país é que o BNG atope a liña política correcta, e Touriño conseguía saír na foto cun chubasqueiro a pé de costa.

Cando o petróleo deu chegado e devastado douscentos kilómetros de costa pese á escaseza do vertido polo Prestige, do preparado que estaba todo e dos miles de kilómetros de barreiras instalados por autoridades e locutores (e mentras aquí, con esa solidariedade tan lacoruñesa, nos dispoñíamos a salvar o Aquarium) a culpa volveu desaparecer do mapa. Foise co vento. Co mesmo vento que ten a culpa do que pasa. As desgracias, a parte de non vir nunca soas, suceden en todas partes. O que varía son as consecuencias: o mesmo tornado mata xente no Caribe e soamente desfai casas nos Estados Unidos. En cuestións de mareas negras, por moita moeda única que agora teñamos, aquí diferenciámonos ata no prazo das indemnizacións.